Madonnabruna

De naam verwijst niet naar de kaas maar naar de schapen (pecore in het Italiaans) die vroeger door de wijngaarden trokken en de rijpe druiven aten. Die associatie vertelt al iets over de druif: ze rijpt vroeg en zoetig, aantrekkelijk voor schapen maar ook voor kenners die de aromatische rijkdom van vroeg geoogste, volledig rijpe witte druiven waarderen. Tegelijkertijd heeft de wijn niets zwoel of zoetigs: integendeel, Pecorino is een van de meest frisse en structureel stevige witte druiven van Centraal-Italië, met een hoge zuurgraad die de wijn jarenlang levend houdt en een mineraliteit die zijn geografische oorsprong duidelijk verraadt.

Madonnabruna is het familiedomein van de familie Petracci bij Fermo, met wijngaarden op de heuvels van de Falerio-zone, in de meest zuidelijke uitloper van Le Marche op de grens met Abruzzo. De streek, gelegen op lage kalksteenheuvels die naar de Adriatische kust afdalen, heeft een lange traditie van Pecorino-teelt die bijna uitging maar dankzij een handvol hardnekkige wijnboeren bewaard is gebleven. Ferruccio Petracci kocht hier in 1967 de eerste grond; tegenwoordig verzorgt zoon Paolo de wijngaarden en maakt kleinzoon Carlo, oenoloog, de wijn.

De Pecorino van Madonnabruna begint op de neus met citrusschil, grapefruit, citroenblad en een kruidigheid die doet denken aan venkel en tijm. Op het verhemelte heeft de wijn een krachtige maar elegante textuur, een stevige zuurgraad die hem bij vrijwel elke maaltijd positioneert, en een afdronk die mineraal, licht zout en opvallend lang is. Die zoute mineraliteit is geen toevalligheid: de wijngaarden van Madonnabruna liggen binnen het bereik van de Adriatische zeewind en die ziltige lucht laat zijn stempel op de druiven na.

Handmatige oogst, beperkte productie per hectare en minimale interventie in de kelder zijn de pijlers van het wijnmaken hier. Pecorino heeft zijn eigen stem en vraagt alleen om een wijnmaker die die stem niet overstemt met overdadig hout of technologische correcties. Madonnabruna biedt die ruimte: de wijn die uit de kelder komt is de eerlijke en directe uitdrukking van de druif en het terroir.

De hoge zuurgraad van Pecorino maakt hem tot een ideale tafelwijn voor de Marchigiana-keuken van vis en zeevruchten. Gegrilde orata, verse mosselen met peterselie en knoflook, tonijn met kappertjes en zout, pasta alle vongole of gewoon een schaal verse garnalen: de mineralige frisheid van de wijn snijdt door de vettigheid en de iodine van de zeevruchtensmaak. Ook uitstekend als aperitief, koel geserveerd op 8 tot 10 graden Celsius.

Een bijzonderheid die weinig mensen over Pecorino weten is zijn bewaarpotentieel. Net als Verdicchio, zijn Marchigiana buur, ontwikkelt goed gemaakt Pecorino na drie tot vijf jaar rijping een complexer profiel met noten, bijenwas en een rijke, gelaagde textuur die de frisse jonge versie aanvult en overtreft. Wie een fles wegzet, wordt later beloond.